waar het lichaam vaak meer doet dan nodig is. Rotatie van het been waarbij het bekken en de rug rustig mogen blijven, maar dat vaak niet zijn. Een langzame beweging van het bekken terwijl je op je zij ligt, waarbij er vaak vele vraagtekens op gezichten verschijnen. Het bewegen van de ruggenwervel in verschillende richtingen, zonder te stretchen. En het bewegen van de schouderbladen, wat ook vaak niet lekker werkt bij rugklachten.
Bewegingen die simpel klinken maar waar compensatiepatronen zo gewoon zijn geworden dat mensen ze niet eens meer voelen en er dus van alles gebeurt in het hele lichaam.
Aan het einde van de workshop deelde een vrouw in de chat dat ze het moeilijk had gevonden. Dat ze had geprobeerd te doen wat ik deed, maar dat het niet echt lukte. Dat ze het gevoel had dat ze het niet goed had gedaan.
Ik kende haar, ze volgt mijn lessen al een poosje en ze heeft ook een consult bij mij gedaan afgelopen jaar. Dus ik wist ook dat ze worstelt, met haar lichaam, met pijn, en met het gevoel dat het niet werkt.
en ik altijd nog even blijf om vragen of comments in de chat te beantwoorden, verscheen er een nieuw bericht in de chat.
“Wonderen gebeuren. Ik had rugpijn en nu is die verdwenen. En ik dacht nog wel dat ik vandaag alles verkeerd had gedaan.”
Want dit is precies het punt. Yoga is geen performance waarbij je moet doen wat ik doe en het er op een bepaalde manier uit moet zien. Het is een oefening in aanwezig zijn met wat je doet, met wat je voelt, met wat er gebeurt. En als je dat doet, ook al voelt het onhandig en onzeker en alsof je het fout doet, dan kan je zomaar verrast worden. Je lichaam die spanning los kan laten, omdat je nieuwsgierig genoeg bent om er echt bij te blijven.
Dus ze deed niets fout, dat kan namelijk niet, ze voelde gewoon.
veel liefs,
Rianne
