dat de afvoer in de keuken overloopte. Ik snapte er niets van, want ik had de vetafscheider de dag ervoor nog schoongemaakt. Hoe kon het dan toch verstopt zijn?
Ik ging kijken. De vetafscheider stond vol met water, maar toen ik m ontkoppelde stroomde het water eruit, hier zat het probleem dus niet. De volgende koppeling, waar ook de afvoer van de wasmachine bijkomt, schroefde ik open, maar daar kwam het ook gewoon uit, samen met een gelei-achtige stinksmurrie. Het zat dus de andere kant op vast.
Ik pakte de tuinslang erbij, en gelukkig zaten we nog midden in onze hittegolf, dus kwam er lekker heet water uit. Met genoeg druk begon ik, met wat geduld, de boel door te spoelen.
Het einde van de pijp was ergens verstopt onder de planten. Ik kon het eerst niet vinden, totdat ik het water hoorde pruttelen om eruit te komen. Ik schoof het gras opzij en daar lag het: een enorme berg slijmerige, stinkende meuk, precies bij de uitgang van de pijp. Een jaar of meer aan langzame ophoping, die er nu in één keer uit kwam.
jemig, zoveel? En tegelijkertijd: ah, dat verklaart een hoop.
Want ondanks de vetafscheider, en ondanks dat alles aan de oppervlakte gewoon leek te werken, had zich dieper in het systeem iets opgebouwd wat er niet hoorde. Langzaam, onzichtbaar, tot het op een gegeven moment gewoon niet meer door kon.
Aan de manier waarop ophoping in het lichaam werkt. De slechte adem, de trage vertering, het zweet dat gele plekken in je shirt achterlaat, de aanslag op je tong ’s ochtends. Het lichaam dat probeert te vertellen dat er iets aan het opbouwen is, dat de boel niet meer goed doorstroomt.
En natuurlijk kunnen we geen tuinslang gebruiken om ons lichaam even agressief door te spoelen, maar er is wel veel wat we kunnen doen om die ophoping te voorkomen en langzaam op te lossen.
Tong schrapen ’s ochtends, warm douchen, naar het toilet gaan als je de drang voelt, dat is een beetje het schoonmaken van de vetafscheider, regelmatig en klein.
Gekookt water drinken door de dag en eten wat je lichaam op dat moment ook echt kan verteren, dat werkt meer zoals de slang maar dan heel zachtjes, het helpt de boel los te maken en door te spoelen, zodat er minder overblijft om vast te komen zitten.
Het hoeft niet ingewikkeld te zijn. Soms is het gewoon een kwestie van bijhouden wat anders ophoopt.
Vraag je je wel eens af hoe het er bij jou van binnen uitziet?
veel liefs,
Rianne
