Dit Is geen luiheid

Sinds een maand...

zijn Itay en ik een yurt aan het opbouwen. Ons nieuwe tijdelijke huis, vanaf half juli. Een paar ochtenden per week gaan we erheen om samen met de eigenaar, van het stuk land en de yurt, de boel op te bouwen. Graven, sjouwen, meten, opbouwen, het is een heel avontuur en de warmte bepaalt hoe de dag verloopt.


Op de koelere ochtenden gaat alles gemakkelijk. Iedereen heeft energie, we hebben meer ritme, en de tijd vliegt voorbij. Maar op de dagen dat de warmte er al vroeg inzit, merk je het meteen. Alles gaat wat langzamer. We werken, maar het gaat anders, iets bewuster, met meer pauzes, ik word sneller licht in m’n hoofd en we zoeken zoveel mogelijk de schaduw op als dat kan.


En dan gaan we naar huis om te lunchen. In de middag doe ik dan vaak computer werk of studeer ik, zo kan m’n lichaam fysiek rusten. Op de koelere dagen werkt dat uitstekend, maar op de hete dagen voel ik mijn ogen zwaar worden, mijn lichaam dat zegt: even niet meer. Een dutje van vijftien minuten, soms iets korter, soms iets langer en daarna gaat het weer prima.

Die siesta dat is geen luiheid...

…maar dat is zomer.

In de Ayurveda is overdag slapen voor de meeste mensen niet aangeraden, want het vertraagt de vertering en maakt je zwaar en wazig. Maar in de zomer geldt een uitzondering. De hitte put het lichaam uit, het werkt hard om koel te blijven, en ook zijn de dagen langer.

Hetzelfde geldt voor wat je eet...

hoe laat je eet, hoe laat je naar bed gaat en opstaat.

De zomer vraagt om een ander ritme dan de winter, want de zon heeft een ander ritme en intensiteit. En dat is niet beter of slechter, maar gewoon anders. En hoe meer je daarin mee kan gaan, hoe minder je lichaam tegen je werkt.

Heb jij al gemerkt dat de warmte iets verschuift in wat jij nodig hebt?

veel liefs,
Rianne