Welkom
Ik ben Rianne.
Jaren geleden, toen ik in de praktijk van mijn haptotherapeut zat om mijn angstaanvallen te behandelen, legde ze een touw in een cirkel op de grond en vertelde mij om erin te stappen. “Dit is jouw cirkel”, zei ze, en toen stapte ze zlef ook in de cirkel. Ik keek haar verward aan en ze vroeg waarom ik haar in mijn ruimte liet. “Duw me eruit”, zei ze.
Lange tijd voelde ik me aangetrokken tot yoga, wetenschap en Ayurveda, maar ze leefden in aparte werelden voor mij, en mijn eigen gezondheidsproblemen – angst aanvallen, en later een diagnose van chronische nierziekte – maakten die verschillen pijnlijk duidelijk.
Ik probeerde haar eruit te duwen, nerveus giechelend, terwijl ik me afvroeg wat eigenlijk het probleem was dat zij in mijn cirkel stond. Terwijl zij daar volledig geaard stond, zonder ook maar een centimeter te bewegen. Ik was helemaal in de war, voelde me ongemakkelijk, verloren, mijn gedachten gingen alle kanten op en plotseling voelde ik het: hoe ongeaard ik was, hoe ver ik van mijn eigen lichaam verwijderd was. Hoe iedereen zomaar mijn ruimte had laten binnenkomen omdat ik niet eens kon voelen waarom het belangrijk was dat ze dat niet deden.
Ik voelde me zo zwak in dat moment, zo klein, maar wat daarna kwam was nog erger: ik besefte dat ik de grenzen van mijn lichaam al zo lang negeerde dat het tegen me moest schreeuwen. De paniekaanvallen waren het gevolg van het feit dat ik gewoon niet luisterde. Op dat moment veranderde er iets: mijn lichaam, waar ik zo bang voor was geweest, bleek juist wijsheid te zijn en mijn uitweg.
Dat moment veranderde hoe ik mezelf zag, maar er was nog een ervaring jaren later voor nodig om me te laten zien hoe nauwkeurig en krachtig die lichaamswijsheid eigenlijk is.
Ik zat in de spreekkamer van mijn arts nadat ik de diagnose chronische auto-immuunziekte van de nieren had gekregen: IgA-nefropathie. Bij deze derde controle keek de arts me met nieuwe urgentie aan. Hij leunde naar voren en zei: “geniet van Kerst en Nieuwjaar, maar ik wil dat je op 2 januari terugkomt om met de behandeling te beginnen. Als je dat niet doet, ga je sneller richting dialyse.”
Wat me verbaasde was niet alleen de waarschuwing, maar ook de blik op zijn gezicht en de manier waarop mijn lichaam verstijfde toen ik besefte dat hij het serieus meende. Het besef dat mijn leven niet permanent was en dat de manier waarop ik leefde, in een busje in een community, binnenkort misschien niet meer mogelijk zou zijn. De realisatie dat het enorm mis kan gaan, ook al voelde ik me prima, Voelde als een klap in m’n gezicht.
En toen kwam mijn vastberaden wetenschappelijke brein in actie. Met een bachelor in levenswetenschappen en meer dan tien jaar ervaring in laboratoriumonderzoek wist ik dat ik dit serieus moest nemen, alternatieven moest onderzoeken en manieren moest vinden om weer enige controle te krijgen in plaats van een toeschouwer te zijn. Dat moment werd het begin van een terugkeer naar de basis: voeding, levensstijl, dagelijkse routines. Wat kon ik doen?
Via klassieke Ayurveda – waarover ik leerde tijdens mijn opleiding tot yogatherapeut – vond ik eindelijk duidelijkheid over wat mijn lichaam me al die tijd vertelde. Geen vage wellnessconcepten, maar exacte relaties tussen oorzaak en gevolg in hoe ik leefde en hoe ik me voelde. Ik volgde een opleiding tot Ayurvedisch gezondheidsadviseur bij dr. Mona Warner en dr. Anusha Seghal, vervolgde mijn studie tot Practitioner, werd gecertificeerd yogatherapeut bij Susi Hately en verdiepte mijn kennis van het lichaam door middel van Thaise lichaamswerk en jarenlange studie in somatiek, tantra, biomechanica, lichaamswerk en kinesiologie.
De transformatie gebeurde geleidelijk aan, maar ging telkens een laag dieper. Mijn nierfunctie stabiliseerde zich. Ik leerde de signalen van mijn lichaam te herkennen voordat ze tegen me moesten schreeuwen. En ik besefte dat wat voor mij werkte – deze combinatie van nauwkeurige traditionele wijsheid en geleefd wetenschappelijk inzicht – ook andere mensen kon helpen die vastzaten in hun chronische aandoeningen.
Nu werk ik met mensen die leven met chronische pijn en ziekte en die aanvoelen dat ze meer kunnen doen, maar overweldigd zijn door waar ze moeten beginnen. Samen gaan we terug naar de basis die het lichaam daadwerkelijk ondersteunt: voeding, dagelijkse ritmes, beweging die ruimte maakt in plaats van belast. Geen rigide regels, maar leren luisteren naar en reageren op wat je lichaam je daadwerkelijk vertelt.
Ik leef nog steeds eenvoudig, samen met mijn fijne partner Itay – op een stuk land in Spanje in mijn busje, dome en caravans, waar ik met mijn handen werk aan groene dakprojecten, dingen bouw, naai, of series en films kijk met mijn lief, als ik geen sessies heb of les geef. Ik heb nog steeds IgA-nefropathie. Mijn nierfunctie ligt rond de 35% en ik houd stabiel met lichte medicatie en deze basis pricipes die ik deel. Ik voel me heel goed, omdat ik heb geleerd om met mijn lichaam mee te werken in plaats van ertegenin te gaan.
Dat is wat ik mensen help ontdekken: die vrijheid die komt doordat je je lichaam begrijpt en weet hoe je erop moet reageren, zonder rigide te hoeven zijn.
Van paniekaanvallen tot chronische ziekten, mijn lichaam is mijn grootste leermeester. Nu mag ik anderen begeleiden op diezelfde reis naar zichzelf.
