Dat droge, kriebelende gevoel in mijn keel. Misschien herken je het wel. Het is nauwelijks merkbaar en gemakkelijk te negeren.
Vijf jaar geleden zou ik het genegeerd hebben. Ik zou gewoon doorgegaan zijn en mezelf wijsgemaakt hebben dat het niets was.
Tien jaar geleden? Ik zou het niet eens opgemerkt hebben. Ik was te disconnected van mijn lichaam om zoiets subtiels op te merken.
Vroeger betekende verkoudheid drie weken van mijn leven. Een week met een kriebelende keel die overging in een volledige verstopping. Een week hoesten, overal snotterige tissues, slecht slapen, die doffe hoofdpijn die maar niet weg wilde gaan. En dan nog een week met aanhoudende hoest en plakkerige snot, waardoor mensen me altijd een beetje vies aankeken in de trein.
Drie weken. Elke keer weer.
Toen ontdekte ik de neti pot.
Mijn neus spoelen met warm zout water, niet erg sexy, maar het halveerde mijn verkoudheid.
Nog steeds ellendig, maar minder.
(Let op: gebruik de neti pot niet als de infectie actief is – het kan de infectie verspreiden.)
Ongeveer twee jaar geleden leerde ik over de Ayurvedische honingpasta. Honing, kurkuma, gember, zwarte peper. Neem het bij de eerste kriebel in je keel.
Klinkt simpel en dat is het ook!
Zodra ik die kriebelende, droge keel voel, ga ik naar de keuken, maak ik de pasta, in Ayurveda noemen we dat een ‘likbaar’, en dat ‘lik’ ik op. Een paar dagen honingpasta likken en klaar. Geen verkoudheid, geen griep, het leven kan gewoon door gaan.
Er is geen drama en geen moeizaam herstelproces. Geen ‘ik ben zo ziek, maar ik kom toch naar mijn werk’-erebadge terwijl je al je collega’s en medereizigers in het openbaar vervoer besmet.
Gewoon… niet ziek worden.
En dat is het punt met gezondheid en welzijn: het is een practice, zodat je niet hoeft te genezen.
Hoe eerder je naar het fluisteren van je lichaam luistert en actie onderneemt, hoe minder leed je hoeft te ondergaan.
Maar dit fluisteren is gemakkelijk over het hoofd te zien en te negeren. Je denkt al snel: “Het is vast niets” of “Maar dat heb ik altijd”.
Totdat het niet niets is en je uiteindelijk drie weken lang hoest. Of erger.
Ik zeg niet dat je niks mag missen. Ik mis soms ook signalen of maak onhandige keuzes. Ik eet nog steeds soms te laat kaas en word dan zwetend wakker. Ik ga nog steeds soms te lang door en betaal daar later de prijs voor.
Maar ik luister nu beter, ik reageer sneller en mijn reservebatterij (ojas) is opgeladen, dankzij deze practice.
Zodat het leven gewoon door kan gaan. Zonder drama of een omweg van drie weken met bijkomende schade voor m’n omgeving.
Gewoon opletten en op de juiste manier reageren.
Dat is preventie. Niet spannend, niet glamoureus, en zoveel beter dan het alternatief.
Recept voor honing-kurkumapasta:
– 2 eetlepels rauwe honing
– 0,5 theelepel kurkumapoeder
– 0,5 theelepel gemberpoeder
– Snufje zwarte peper
Meng alles door elkaar en houd het bij de hand voor als je je keel voelt kriebelen.
Neem 0,5 theelepel en laat het langzaam in je mond oplossen. Herhaal dit 3-4 keer per dag totdat het kriebelende gevoel verdwenen is.
Niet sexy, maar het werkt fantastisch.
veel liefs,
