Tijdens de practice kreeg ze een paniekaanval.
Haar hart begon te bonken. Haar ademhaling schoot omhoog. Haar lijf zei: REN.
Maar ze rende niet.
Waarom gebeurt dit?
Waarom krijg je een paniekaanval tijdens iets wat juist ontspannend zou moeten zijn?
Je zenuwstelsel heeft jarenlang in overlevingsmodus gezeten. Actie, afleiding en doorgaan. En als je dan ineens stopt, écht stopt, voelt dat onveilig.
Je lijf denkt: ‘Wacht, dit klopt niet. Er moet toch iets gebeuren?’
Dus het activeert alarm. Hartslag omhoog, ademhaling oppervlakkig en paniek.
Maar hier is het mooie: dat is niet erg. Dat is juist het moment waarop het werk begint.
Dus wat deed ze?
Ze bleef liggen en ademde door. Ze luisterde naar mijn stem en de begeleiding.
Niet forceren. Niet vechten. Gewoon: voelen en dapper aanwezig blijven.
En langzaam zakte het weg. Haar hartslag daalde. Haar ademhaling werd rustiger.
Aan het einde van de practice deelde ze in de chat: “wat een fijne meditatie en stem! 🥰 Je hebt me door een paniekaanval heen geholpen.”
Niet per se een paniekaanval, maar dat gevoel van: rust voelt onveilig.
Je gaat liggen voor een restorative practice en je hoofd begint te razen.
Je probeert te mediteren en je lijf begint te kriebelen, te jeuken, te bewegen.
Je neemt een vrije dag en je voelt je schuldig, rusteloos, alsof je iets zou moeten doen.
Dat is je zenuwstelsel. Dat heeft geleerd dat rust niet ok is.
Maar dat hoeft dus niet zo te zijn.
Dat is precies waar we mee werken in Journeys Within.
Niet forceren. Niet fixen. Maar je zenuwstelsel leren dat rust veilig is.
Dat je mag voelen wat er is. Dat spanning mag weggaan. Dat je lichaam mag herstellen.
Het begint volgende week. 7 weken lang op Insight Timer een uur live, samen, bewust ademen, bewegen, rust en voelen.
Als je erbij wilt zijn, schrijf je hier in: schrijf je hier in.
En als je eerst wilt proeven hoe ik begeleid, probeer dan deze yoga nidra: probeer deze yoga nidra.
Wie weet kom ook jij erdoorheen.
Veel liefs,
Rianne
