we kunnen er koken op gas, maar er is nog geen stroom en we wonen er nog niet echt. Elke dag zijn we nog aan het bouwen, zagen, noem het. De dome is gelukkig wel af, mijn werk en practiceruimte is terug!
Vorige week deelde ik een restoratieve practice als advies aan mezelf, maar m’n eigen advies opvolgen blijkt toch niet zo makkelijk… Er waren te veel dingen die nog moesten gebeuren. Herkenbaar toch..?
Maar van het weekend zaten Itay en ik samen, en de vraag kwam op: gaan we een serie kijken, nog even doorbouwen, of mediteren? En het antwoord was, zonder veel nadenken: laten we mediteren. Twintig minuten zitten, ademen en zijn. Niet zoals mijn siesta, die de afgelopen maand vaste prik is geworden, maar bewust even zitten zijn.
Want met alles wat er nu speelt, verhuizen, bouwen, een nieuwe plek, m’n praktijk groeien waarin ik gecoacht word en studeren, is het makkelijk om door te blijven gaan tot het niet meer gaat.
De zomer maakt dat nog wat uitdagender, want de hitte zelf vraagt al zoveel van je lichaam dat de burn-out letterlijk dichterbij kan komen.
an vermoeidheid, aan doorzetten, aan te veel hooi op je vork, de hitte, dat draag je mee de herfst in. En de herfst is al een seizoen waarin het lichaam kwetsbaarder is, dus wat je nu opstapelt komt daar dubbel binnen.
Ik kan het seizoen niet veranderen en het bouwen niet helemaal stoppen, maar ik kan wel soms kiezen voor twintig minuten stilte in plaats van nog een taak, en eenvoudig voedend eten in plaats van iets onverteerbaars, en 1 ding tegelijk kiezen.
Dit zijn de momenten waar de gewoontes die ik eerder heb opgebouwd me nu ondersteunen. En misschien is dit ook een goed moment voor jou om te kijken welke kleine gewoonte je nu kunt oppakken, voor wanneer het weer drukker wordt.
Veel liefs,
Rianne
